Do organów administracji publicznej wpływają nie tylko wnioski o rozstrzygnięcie w drodze decyzji indywidualnych spraw, ale także skargi na zaniedbanie lub nienależyte wykonanie obowiązków przez ten organ lub jego pracowników.

Postępowanie skargowe kieruje się własnymi zasadami i nie o nim dziś…

Dziś przypomnienie, że skarga wniesiona do organu administracji publicznej dotycząca sprawy, w której toczy się postępowanie administracyjne powinna być przez organ bez osobnego wniosku rozpatrzona jako materiał dowodowy w tym postępowaniu.

Nie ma znaczenia, czy skargę wniosła strona tego postępowania czy osoba trzecia.

Nakłada to na organ dodatkowy obowiązek dokładnego przeanalizowania pod kątem przyszłej decyzji okoliczności, które skarżący wskazuje na uzasadnienie skargi, a często przeprowadzenia dodatkowych dowodów tam wspomnianych.

W praktyce zdarza się natomiast, że skarga zostaje rozpatrzona jako samodzielne pismo, bez wykazywania jej związku z toczącym się ogólnym postępowaniem administracyjnym.

Jest to zagadnienie, które zwykle umyka uwadze osób odwołujących się od niekorzystnych decyzji organów administracji publicznej, a tymczasem pominięcie skargi w takim przypadku, może stanowić istotne naruszenie przepisów postępowania i skuteczny zarzut odwołania.

11

Analizowałam ostatnio sprawę Klienta, który pieczołowicie przechował do dziś pochodzące z lat 60-tych dokumenty, zgromadzone jeszcze przez jego poprzedników prawnych.

Wśród nich znalazły się także pisma składane w prowadzonych w tamtym okresie sprawach sądowych.

Jestem zachwycona.

Ani jednego zbędnego akapitu, ani jednego ozdobnika, żadnych zdań pięć razy podrzędnie złożonych. Krótko, konkretnie, przekonująco.

Na zakończenie Mecenas w imieniu rodziców Klienta pisze:
… w tym stanie rzeczy mam zaszczyt prosić Wysoki Sąd, by choćby i w nieobecności powodów, a w przypadku nieobecności pozwanego – wyrokiem zaocznym,  zgodnie z pozwem orzec raczył

Robi wrażenie, prawda?

Często spotykam się z tym, że w momencie podjęcia przez Klientów decyzji o zainicjowaniu postępowania sądowego i uzyskaniu wszystkich odpisów aktów stanu cywilnego niezbędnych do Sądu, okazuje się, że akta dotyczące tej samej osoby różnią się pisownią imienia lub nazwiska. Dotyczy to najczęściej postępowań, związanych z porządkowaniem spraw majątkowych, które wymagają załączenia wielu aktów stanu cywilnego, dowodzących stopnia pokrewieństwa, a pochodzących zwykle sprzed kilkudziesięciu lat.

Z odpisu wynika, że babcia Izabella to w istocie Izabela, a mama –  Maria, a nie Marianna.

W takim wypadku najbezpieczniej udać się do właściwego Urzędu Stanu Cywilnego i złożyć wniosek o sprostowanie zaistniałej omyłki. Właściwy Urząd Stanu Cywilnego to urząd w gminie, w której nastąpiło zdarzenie powodujące sporządzenie aktu. Przykładowo, jeżeli chcesz sprostować akt małżeństwa, właściwy będzie ten Urząd Stanu Cywilnego, w którym małżeństwo było zawarte.

W tym trybie mogą być jednak prostowane jedynie omyłki oczywiste. Są to omyłki, które wprost wynikają z porównania aktów: błędnego i sporządzonego wcześniej.

I tak: akt małżeństwa prostuje się na podstawie aktu urodzenia jednego z małżonków, akt urodzenia dziecka na podstawie aktu małżeństwa rodziców itp.

W takich przypadkach, w których sprostowanie w tym trybie nie będzie możliwe, pozostaje tylko wniosek do właściwego Sądu Rejonowego,  by w postępowaniu nieprocesowym zdecydował o treści aktu.

Zawsze można też zdecydować się na zmianę imienia lub nazwiska w trybie administracyjnym, ponieważ zmiana obejmuje nie tylko zamianę imienia czy nazwiska na zupełnie nowe, ale także zmianę ich pisowni, a wniosek taki np. o zmianę imienia na imię o pisowni, której używa się stale, mimo innego zapisu w akcie urodzenia, będzie jak najbardziej uzasadniony. To często szybszy sposób niż postępowanie sądowe, ale możliwy tylko, jeśli zmiana ma dotyczyć samego wnioskodawcy.

A kiedy nie warto rozpoczynać całej procedury?

Wtedy, gdy zadawniony błąd urzędnika spowodował, że już cała gałąź rodziny od kilku pokoleń nosi nazwisko różniące się pisownią od nazwiska przodków. Wówczas zmiana spowodowałaby więcej kłopotów niż pożytku dla wszystkich jej członków. W Sądzie będzie jedynie ważne, by nie było wątpliwości, co do tożsamości uczestników.

Jak się natomiast ustrzec przed skutkami tego typu błędów?

Zawsze uważnie czytać otrzymany odpis sporządzonego aktu, a najlepiej przezornie zadbać o jakieś miłe dla ucha, nieskomplikowane nazwisko, wydając się, powiedzmy za Kowalskiego. :)

Zamiast życzeń…

Od lat, poza typową praktyką prawniczą i obsługą gmin, pomagam też w punkcie interwencyjnym dla ofiar przemocy w rodzinie. To tam spotykam Matki – ofiary przemocy domowej, którym nie dane jest w pełni cieszyć się z macierzyństwa, bo tę radość przesłania ciągły niepokój o siebie i swoje dzieci.
Dziś zamiast życzeń, cztery najważniejsze według mnie wskazówki, jak wyzwolić się z niepokoju o każdy dzień i walczyć o siebie.

Po pierwsze:
NIGDY NIE UKRYWAJ, ŻE JESTEŚ OFIARĄ PRZEMOCY!
Nie myśl, że to sprawa wstydliwa lub osobista, o której nikt inny nie powinien wiedzieć. Akty przemocy w rodzinie to nie jest „Twoja prywatna sprawa”, ponieważ są zakazane przez prawo!
To nieprawda, że tylko Tobie się to zdarza.
To nieprawda, że zdarza się rzadko i że z Twojej przyczyny. To, że obwiniasz siebie za zachowanie innej osoby, to też tylko efekt podlegania długotrwałej przemocy psychicznej.
Przede wszystkim jednak to nieprawda, że przemoc już się nie powtórzy.

Po drugie:
SZUKAJ POMOCY!
Powiedz dość, a jeśli pomimo Twojej zdecydowanej reakcji nic się nie zmieni zwróć się do:
Policji – Za każdym razem, gdy zostało zagrożone Twoje bezpieczeństwo proś o interwencję. Policja ma za zadanie chronić osoby, które stały się ofiarą przemocy, nawet jeśli sprawca jest członkiem najbliższej rodziny pokrzywdzonego.
Każda interwencja to również obiektywny dowód na to, że do przemocy dochodzi. Na Twoją prośbę zostanie spisana szczegółowa notatka ze zdarzenia oraz wszczęta procedura założenia Niebieskiej Karty.

Prokuratury – Przestępstwo znęcania się fizycznego i psychicznego nad rodziną jest przestępstwem ściganym z urzędu – jeśli tylko zostanie przedstawione uzasadnione podejrzenie, że przestępstwo zostało popełnione. Jeżeli chcesz, aby postępowanie zostało wszczęte – złóż zawiadomienie.

Urzędu Twojej Gminy - Każda gmina realizuje Gminny Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. To tu działają również zespoły interdyscyplinarne, które biorą udział w procedurze zakładania Niebieskiej Karty. W wielu gminach działają punkty interwencji kryzysowej, gdzie uzyskasz kompleksową opiekę prawną i psychologiczną.

Po trzecie:
MYŚL O SOBIE!
Zapisuj wszystkie okoliczności każdego aktu przemocy, rozmawiaj ze znajomymi i rodziną, czy byliby skłonni opowiedzieć o tym, co złego dzieje się w Twojej rodzinie w Sądzie, nie kasuj sms-ów z pogróżkami.
Niezwłocznie po każdym akcie przemocy udaj się do lekarza, by opisał jaki jest stan Twojego zdrowia. Zaświadczenie o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie jest wydawane przez lekarza pierwszego kontaktu bezpłatnie, a będzie dowodem, że przemoc nie jest wytworem Twojej wyobraźni.

Po czwarte:
BĄDŹ KONSEKWENTNA!
Nigdy nie rezygnuj z dochodzenia swoich praw. Gdy raz pokażesz, że bronisz się nieskutecznie, akty przemocy tylko się wzmogą.
Nie daj się „przeprosić” przed rozprawą, nie zmieniaj zeznań pod cudzym wpływem. Jeśli ma być dobrze, będzie tym bardziej, gdy obejmie Cię ochrona prawa.
Pamiętaj też, że dla dobra dzieci dochodzi się swoich praw, a nie rezygnuje z ich dochodzenia.