Mamy prawo być dumni!

 

image description

Wczoraj uczestniczyłam w okręgowych eliminacjach Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy o Prawie – Akademia Prawa. Konkurs jest organizowany przez Centrum Edukacji Prawnej Krajowej Rady Radców Prawnych, dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych. Jednym z konkursowych zadań była ustna wypowiedź dotycząca wylosowanego zagadnienia prawnego. Świeżo po tym etapie chcę stanowczo oświadczyć, że mamy prawo być dumni! Mamy wspaniałą młodzież. Mądrą, ułożoną, rozumiejącą wszystko co się wokół dzieje, dużo lepiej niż nam się wydaje.

Serdecznie gratuluję nie tylko laureatom, ale wszystkim uczestnikom! Osobne gratulacje dla Nauczycieli, pod których kierunkiem dzieci przygotowywały się do konkursu. Powodzenia w finale!

                                                                                                                         GreatJob

Od przybytku głowa… boli

Od początku tego roku funkcjonuje w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych przepis art 7 ust.1 pkt 15, który przewiduje zwolnienie z podatku od nieruchomości gruntów i budynków lub ich części, stanowiących własność gminy. Zwolnieniem tym nie są objęte jedynie te grunty i budynki stanowiące własność gminy, które służą działalności gospodarczej lub są w posiadaniu innych niż gmina podmiotów (są wydzierżawione, wynajęte, użyczone itp.)

Wprowadzając ten przepis ustawodawca chciał wyeliminować sytuacje, w których wójt, burmistrz, prezydent jako organ podatkowy pobiera podatek od „własnych” nieruchomości, a zatem gmina płaci „sama sobie”.

Przepis ten jest jednak mało precyzyjny.

Pomija przypadek, w którym gmina jest właścicielem nieruchomości na terytorium innej gminy. A taki przypadek zdarzyć się przecież może. Co prawda nie w drodze zawarcia umowy kupna-sprzedaży, bo żadna gmina nie kupi nieruchomości poza granicami swojego terytorium, (do jakich zadań mogłaby ją wykorzystywać?), ale w drodze np. spadkobrania.

O tym jak to się może stać pisałam w artykule Gmina jako spadkobierca. A w takim przypadku pojawia się problem, bo o ile wspomniany przepis nie traci na aktualności (nadal to gmina jest właścicielem gruntu i nie oddała go w posiadanie zależne), o tyle cel przepisu jest w tym wypadku wypaczony. Organem podatkowym jest już przecież organ wykonawczy innej gminy. Gmina podatek od nieruchomości płacić nie będzie już „samej sobie”, ale innej jednostce samorządu terytorialnego.

Czy może więc opierając się na literalnym brzmieniu przepisów pozbawić ją dochodów z tego tytułu? Wydaje się, że nie.

Ale z drugiej strony, czy wobec jasnego brzmienia przepisu o zwolnieniu powinna uiścić podatek, pozbawiając się tym samym własnych środków?

Co zatem rekomendować władzom gminy w takiej sytuacji? Oczywiście poza natychmiastową sprzedażą nieruchomości zlokalizowanej poza granicami jej terytorium 🙂

Zrzut ekranu 2016-04-28 o 08.55.24

Chociaż ustawa o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci wchodzi w życie  niemal w całości dopiero od 1 kwietnia br. już teraz gminy przygotowują się organizacyjnie na rozpoczęcie pierwszego okresu ustalania prawa do świadczenia wychowawczego, który rozpoczyna się w tym dniu.

Zadania wynikające z ustawy będą realizować właśnie gminy. Jako organ właściwy do ustalania tego świadczenia jest wskazany w ustawie Wójt, Burmistrz, Prezydent Miasta gminy, w której mieszka ubiegająca się o nie osoba.

Oczywiste jest jednak, że Wójt, Burmistrz, Prezydent Miasta nie będzie prowadził postępowania dotyczącego tego świadczenia osobiście. Może za to, na podstawie art. 10 ust. 2  ustawy, według swojego uznania wydać  upoważnienie innym osobom do realizacji zadań wynikających z ustawy.

Upoważnienie powinno być w formie pisemnej i może być udzielone zastępcy, pracownikowi urzędu albo kierownikowi ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki organizacyjnej gminy. Na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki organizacyjnej gminy upoważnienie może być wydane także dla innej osoby np. dla pracownika OPS-u. Osoby te mogą dostać upoważnienie do prowadzenia postępowań w zakresie przyznawania świadczenia wychowawczego, a także do wydawania kończących to postępowanie decyzji. Każdy pracownik, który będzie miał w zakresie obowiązków merytoryczne rozpatrywanie tych spraw, powinien mieć takie stosowne upoważnienie.

Inny przepis przewiduje, że organ gminy do dnia wejścia w życie ustawy wyznaczy lub utworzy jednostki organizacyjne właściwe do realizacji zadań z zakresu świadczenia wychowawczego. Wydaje się, że w praktyce najczęściej zadania te będą wykonywać właśnie OPS-y i ich pracownicy. Ułatwi to przykładowo procedury przewidujące w pewnych sytuacjach przeprowadzanie wywiadów środowiskowych w toku postępowania. Jednostką wyznaczoną do realizacji zadań będzie więc zazwyczaj ośrodek pomocy społecznej. W takim przypadku realizacja tych zadań nie może jednak zakłócać wykonywania zadań pomocy społecznej, ani naruszać norm zatrudnienia pracowników socjalnych.

Pewnie gminy nie zdecydują się natomiast utworzyć w tym celu osobnej jednostki, choć i taką możliwość przewidział ustawodawca. Wydaje się jednak, że mimo konsekwentnego przyznania kompetencji w sprawach dotyczących realizacji tych zadań w ustawie Wójtowi, (Burmistrzowi, Prezydentowi) – taki zamysł będzie wymagał aktywności Rady Miasta czy Gminy. Zgodnie przecież z przepisami ustawy o samorządzie gminnym, to do wyłącznej kompetencji tego organu, należy tworzenie nowych jednostek organizacyjnych gminy.

Ponieważ to zadanie z zakresu administracji rządowej gminy otrzymają środki od właściwego Wojewody nie tylko na wypłatę świadczeń, ale także na ich obsługę. Te ostatnie będą wynosić 2% otrzymanej dotacji na zadanie w tym roku i 1,5% w kolejnych.

Ze strony Gminy niezbędne będzie także przesyłanie Wojewodom sprawozdań dotyczących m.in. kwot wypłaconych świadczeń oraz wydatków na ich obsługę, w pierwszym okresie – do 7 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Pierwsze sprawozdanie Wojewodowie powinni więc otrzymać do 7 maja br. Dodatkowo raz na kwartał gminy będą przesyłać także zbiorcze sprawozdania o beneficjentach świadczenia wychowawczego. Najbliższy termin na przesłanie tego sprawozdania to 15 lipiec br.

Pracownicy samorządowi, wszystkiego na temat nowych obowiązków, mogą dowiedzieć się na szkoleniach organizowanych przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, które trwają już od piątku i trwać będą do 7 marca br.  w zależności od województwa, zgodnie z mapą pochodzącą ze strony Ministerstwa.

terminy szkolen 500-WWW

 To nowa materia i wszyscy będziemy się jeszcze jakiś czas jej uczyć: pracownicy samorządowi, radcowie, a nawet rodzice. Miejmy nadzieję, że jak najmniej na własnych błędach 🙂

Komentarz po liftingu, ale nadal mój i nadal nie całkiem serio 🙂

RYS1

Umowę dzierżawy nieruchomości zawiera się zazwyczaj, by prowadzić na niej działalność gospodarczą.

Wyobraźmy sobie zatem Przedsiębiorcę, który realizując marzenia z dzieciństwa, wydzierżawia od Gminy urokliwą nieruchomość nad wodą, by tam prowadzić działalność, powiedzmy – gastronomiczną. Urządza plażę, plac zabaw, zewnętrzną siłownię, rozwija swój biznes.

Gmina sprzyja mu, bo dzięki jego aktywności stała się atrakcją turystyczną, a dodatkowo ma dochody z czynszu dzierżawnego.

Umowa dzierżawy jest zawarta na czas określony i kończy się dopiero za wiele lat.

okolice

Co może zmącić ten sielski obrazek?

Wiadomość o skierowaniu przez poprzednich Właścicieli nieruchomości wniosku o jej zwrot. W przypadku wydania decyzji o zwrocie, dzierżawa zwracanej nieruchomości wygasa z upływem 3 miesięcy od dnia, w którym decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości stała się ostateczna. Bez względu na wolę zawierających ją stron.

Ustawodawca zdecydował, że przywrócenie stanu prawnego sprzed wywłaszczenia powinno nastąpić bez żadnych obciążeń prawnych. 

Nie ma wątpliwości, że decyzja o zwrocie narusza interes prawny Dzierżawcy. Oczywiście nie ma przeszkód, by po odzyskaniu posiadania swojej nieruchomości poprzedni Właściciel zawarł nową umowę dzierżawy z Dzierżawcą, ale nigdy nie wiadomo, czy i on nie ma podobnych, niespełnionych marzeń z dzieciństwa. 🙂

Jak Dzierżawca może zadbać o swoje interesy? Powinien brać czynny udział w postępowaniu o zwrot nieruchomości. W tym postępowaniu przysługuje mu status strony, a zdarza się, że dzierżawcy nie wykorzystują tego faktu.

A jeżeli organ prowadzący postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości pominie Dzierżawcę i nie zawiadomi go o postępowaniu, ani nie doręczy mu decyzji? Jeszcze większe pole do popisu dla Dzierżawcy! Zostaje wtedy przecież naruszona zasada udziału stron w postępowaniu, co jest przesłanką wznowienia postępowania administracyjnego, a naruszenia dające podstawę do wznowienia postępowania, są z kolei przesłanką uchylenia decyzji administracyjnej, także przez sąd administracyjny  i to bez względu na to, czy miały wpływ na wynik sprawy, czy nie.

Co zyskuje Przedsiębiorstca dzięki swojej aktywności? To, co najcenniejsze dla każdego z nas – c z a s.

Sielski obrazek  okolicy, w której mieszkam zamieszczony we wpisie, na szczęście nie ma nic wspólnego z jego treścią i mam nadzieję, zostanie na zawsze niezmienny. 🙂