Iwona Kowalska

radca prawny
W czym mogę Ci pomóc?

Iwona Kowalska

radca prawny

Radca prawny specjalizujący się w zagadnieniach dotyczących prawa samorządu terytorialnego. Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji UMCS w Lublinie. Członek Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach IX Kadencji. W latach 2010-2017 Członek Zarządu Stowarzyszenia Prawników Administracji Publicznej...
[Więcej >>>]

W czym mogę Ci pomóc?

Wniesienie sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej a bieg terminów przedawnienia.

Iwona Kowalska16 czerwca 2026Komentarze (0)

Wczoraj – 15 czerwca 2026 r.  Naczelny Sąd Administracyjny podjął w składzie 7 sędziów uchwałę, zgodnie z którą sprzeciw, wniesiony ustawy PPSA od decyzji w przedmiocie wykorzystania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego niezgodnie z przeznaczeniem, nie skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia, z art.70 § 6 pkt 2 ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 70 § 1 ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

W § 6 pkt 2 tego artykułu przewidziano, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania.

W orzecznictwie pojawiły się różne interpretacje tego, czy taki sam skutek ma wniesienie sprzeciwu na decyzję. Niektóre orzeczenia wskazywały, że skoro przepis art. 70 § 6 pkt 2 ordynacji podatkowej wskazuje wyłącznie na skargę to przy jego interpretacji należy odwołać się do wykładni językowej, a zatem przyjąć, że drugi ze środków zaskarżenia decyzji – sprzeciw nie skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawn`ienia (I GSK 1355/24).

Inne wskazywały, że nie można zaakceptować poglądu, że ustawodawca wprowadzając od 2017 roku jako środek zaskarżenia decyzji kasatoryjnej sprzeciw, miał na celu ograniczenie stronom uprawnień materialnoprawnych np. związanych z przedawnieniem (I GSK 783/21)

W tej sytuacji postanowieniem z dnia 16 stycznia 2026 r. w sprawie I GSK 814/23 Sąd przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości.

Na to właśnie pytanie NSA odpowiedział jednoznacznie w sentencji wspomnianej Uchwały.

Zagadnenie prawne wyłoniło się w następującym stanie faktycznym:
1. Decyzją z dnia 28 sierpnia 2020 r. Prezydent Miasta L. orzekł o zwrocie kwoty 459 949,55 zł jako dotacji udzielonej za rok 2015, 2016 i 2017 wraz z odsetkami, wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem albo zawierającej kwoty nieudokumentowane.

2. Skarżący odwołali się od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

3. Decyzją z 14 grudnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w całości i przekazaniu mu sprawy do ponownego rozpatrzenia.

4. Od tej decyzji skarżące wniosły sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

5. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 10 marca 2021 r. sygn. akt III SA/Po 98/21 oddalił sprzeciw, uznając, że naruszone przepisy postepowania prze organ I instancji uzasadniały przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

6. Skarżący złożyli na ten wyrok skargę kasacyjną.

7. Wyrokiem z 24 września 2021 r. sygn. akt I GSK 1086/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżących od ww. wyroku WSA.

8. Ponownie rozpoznając sprawę, Prezydenta Miasta L. decyzją z dnia 11 marca 2022 r. orzekł o zwrocie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za 2016 i 2017 r., przyjmując że obowiązek zwrotu dotacji za 2015 r. uległ przedawnieniu.

9. Skarżący się odwołali się od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżące zarzuciły m.in. naruszenie 70 § 1 i § 6 pkt 2 ordynacji podatkowej przez wydanie decyzji orzekającej o zwrocie części kwoty dotacji za 2016 r. wraz z odsetkami, rzekomo wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, mimo że roszczenie o ten zwrot uległo przedawnieniu z upływem 31 grudnia 2021 r., w związku z czym organ pierwszej instancji zobligowany był do umorzenia postępowania w tym zakresie jako bezprzedmiotowego.

10. Decyzją z 12 sierpnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta L. z 11 marca 2022 r. i orzekło o zwrocie dotacji wykorzystanej przez skarżące niezgodnie z przeznaczeniem za 2016 i 2017 r. w wysokościach mniejszych niż wskazał to organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji, w kwestii przedawnienia obowiązku zwrotu dotacji Kolegium odwołało się wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2021 r. o sygn. akt I GSK 783/21 i uznało, że istnieje prawna możliwość zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania na czas wniesienia sprzeciwu na decyzje SKO wydane na podstawie art. 138 § 2 KPA
12. Skarżący wnieśli od tego wyroku skargę.

13. Wyrokiem z 9 marca 2023 r. sygn. akt III SA/Po 988/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił tę skargę.

14. Skarżący wnieśli od tego wyroku skargę kasacyjną.

15.Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2026 r. w sprawie I GSK 814/23 przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości.

16. Uchwała NSA wydana w składzie 7 sędziów precyzyjnie odpowiada na to pytanie.

 

 

Markę osobistą prawnik buduje nie tylko w social mediach.

Iwona Kowalska12 października 2025Komentarze (0)

Od piętnastu lat staję przed sądem i przez ten czas widziałam już tyle „oryginalnych” zachowań pełnomocników, że trudno mnie dziś zaskoczyć obraną strategią procesową.

Zdarza się oczywiście, że wychodzę z rozprawy z zawodowym podziwem dla drugiej strony, ale w minionym tygodniu zaskoczenie było zdecydowanie negatywne.
Można powiedzieć, że brakło mi słów, a to nie zdarza się zbyt często. 😊
I nie chodzi o błędy merytoryczne, bo te przytrafiają się przecież każdemu,
ani nawet o sytuacje, gdy profesjonalizm ustępuje miejsca emocjom, bo to ludzkie i czasem nieuniknione, ale o planowane przekroczenie granic,
w szeroko (choć chyba jednak błędnie) rozumianym interesie klienta.

Z weekendowym dystansem dzielę się zatem doświadczeniem z minionego tygodnia:
Sami oceńcie; czy jeśli w postępowaniu z udziałem wielu uczestników, profesjonalny pełnomocnik podważa wiarygodność dowodów zarzutem, że stojący po przeciwnej stronie mecenas w przeszłości reprezentował w zupełnie innej sprawie jednego z zeznających, więc pewnie „wszyscy razem jadą na jednym wózku” – nie świadczy przypadkiem o tym, że to pełnomocnik raczej mało profesjonalny? 😉

To argument, którego racjonalności nie da się obronić, jego skuteczność z punktu widzenia logiki jest zerowa, a jedyną funkcją wydaje się bezpośrednie uderzenie w kolegę po fachu.

Nie wiem, czy adresat zarzutu wyciągnie z tego konsekwencje formalne,
ale jedno jest pewne – jego adwersarz w mojej ocenie właśnie pracuje na markę osobistą jako prawnik zaangażowany ponad miarę.

A przecież nie o to chodzi w tym zawodzie.
Egzamin z etyki zdajemy codziennie.

Rekomendacja z niespodziewanym bohaterem w tle…

Iwona Kowalska03 października 2025Komentarze (0)

Prowadzenie Indywidualnej Praktyki Prawniczej to nie jest łatwy kawałek chleba.

Rzadko spotykana w innych branżach ogromna odpowiedzialność za sprawy klientów łączy się z codzienną żonglerką obowiązkami, znanymi każdemu przedsiębiorcy, a jednocześnie z wieloma ograniczeniami, których inni przedsiębiorcy nie znają, jak choćby brak możliwości reklamy swoich usług.

Nigdy jednak nie miałam wątpliwości, że to także moja droga i że zrobię wszystko, by znaleźć sposób na zbudowanie kancelarii na własnych zasadach.

Dlatego tak polecam książkę „Sama na swoim” Barbary Jurgi.

Basia to nie jest kolejna postać w sieci pojawiająca się nagle z gotowym przepisem na Twój biznes.

W Internecie przeczytasz, że to doświadczona strateżka rynku, pracująca od lat z tysiącami przedsiębiorczyń, neuropsycholożka, zajmująca się badaniem zachowań konsumentów i autorka trzech książek z zakresu marketingu i budowy marki. Nie przeczytasz tam jednak niestety, że przekazuje wiedzę w tak przystępnej formie i z takim poczuciem humoru, że nagle neuronauka i jej wpływ na biznes staje się jedną z Twoich podstawowych potrzeb w piramidzie Maslowa

📖 A o czym jest TA książka? – spytasz. To historia o tym, jak prowadzić biznes w zgodzie ze sobą – ze swoimi wartościami, z poszanowaniem własnych granic i w swoim tempie. To książka, w której odnajdzie się każda kobieta, która odważyła się iść swoją drogą, mierząc się z perfekcjonizmem, lękiem, chaosem czy tzw. samotnością przedsiębiorcy. To praktyczne wskazówki, jak zamienić własne ograniczenia w prowadzeniu biznesu w swoją siłę.

Jeśli zatem prowadzisz swoją własną kancelarię, albo myślisz o własnym biznesie w jakiejkolwiek innej branży to jest książka, którą rekomenduję Ci z pełną odpowiedzialnością. Pośmiejesz się, popłaczesz, a potem wdrożysz środki zaradcze i przełamiesz ograniczające dotychczas rozwój Twojego biznesu wzorce zachowań.

Jeśli dopiero marzysz o własnym biznesie unikniesz pułapki utartych schematów już od startu.

Dla mnie ta książka ma jeszcze jeden wymiar – bardzo osobisty. W jednym z rozdziałów Basia opisała trzy osoby, które miały wpływ na Jej własny biznes. I znalazłam się w tym gronie. Była to wielka niespodzianka, ale też ogromny zaszczyt i wzruszenie, bo przecież każda z nas, będąc solo przedsiębiorczynią czerpie siłę i inspirację z relacji, które spotykają ją po drodze. Widzieć siebie z imienia i nazwiska w takiej opowieści – to najpiękniejsze potwierdzenie, że nasze doświadczenia naprawdę się przenikają i mają na siebie realny, pozytywny wpływ.

A skoro rozdział 29 jest w 1/3 także o mnie, można powiedzieć, że tę książkę rekomenduje Ci jej bohaterka, a przyznaj, że to się zdarza rzadko.

Ale też nie mam w tym żadnego interesu prawnego,  a nawet interes faktyczny wątpliwy, bo Basia z właściwym sobie humorem i bezwzględną szczerością tak opisała naszą historię, że nie znajdziesz tam żadnej laurki o rekinach biznesu, a wręcz przeciwnie – porównania, których użyła dotyczyły zupełnie innych zwierząt. 🙂

Pozdrawiam

 

Rynki miast

Iwona Kowalska12 lipca 2025Komentarze (0)

Dziś  na weekend Raków i jego „Fontanna Trzech Raków”.

 

W przypadku Rakowa tytuł serii nieco mylący, bo Raków stracił status miasta w 1869 roku, ale fakt, że od poczatku powstania tj. od 1569 roku był miastem – sprawił, że ma charakerystyczną, małomiasteczkową architekturę z uroczym rynkiem.

Co ciekawe, w 2023 roku Raków miał możliwość odzyskania statusu miasta, ale jak wynika z informacji prasowych mieszkańcy Rakowa nie wyrazili zainteresowania taką zmianą.

Wniosek o informację publiczną trafił do złej jednostki? Sprawdź, co robić (a czego nie musisz)

Iwona Kowalska03 lipca 2025Komentarze (0)

Nie ma tygodnia, by do urzędu gminy nie wpływało co najmniej kilka wniosków o udostępnianie informacji publicznej. Często wnioski te dotyczą informacji, których organ nie posiada. Z mojego doświadczenia wynika, że to jedna z najczęstszych wątpliwości urzędników zajmujących się dostępem do informacji publicznej. Co zatem robić?

W takiej sytuacji wystarczy o takim fakcie poinformować wnioskodawcę. Innych obowwiazków w tym zakresie nie mamy, bo obowiązane do udostępniania informacji publicznej są jedynie podmioty, będące w posiadaniu takich informacji.

W szczególności wniosek taki nie podlega przekazaniu według właściwości. Przepisów KPA o przekazaniu podania do organu właściwego nie stosuje się bowiem w tym przypadku.

Niby to oczywiste, ale watpliwości powstają zwłaszcza w sytuacji, gdy informacje ma inna jednostka organizacyjna gminy np. szkoła, a wniosek trafi do MOPS-u czy urzędu tej samej gminy. Jednostki te nie mają osobowości prawnej, ma ją Gmina, powstaje więc pytanie, czy jeśli w posiadaniu informacji  jest jednostka organizacyjna gminy to posiada ją gmina? Przecież w kazdej chwili może ją uzyskać. Otóż na szczęście, nie. Jedna jednostka organizacyjna gminy nie musi pośredniczyć w uzyskaniu informacji publicznej od drugiej, by uwzględnić wniosek. Każda jednostka organizaccyjna gminy jest samodzielnym podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej i to na niej spoczywa obowiązek udostępnienia informacji, które wytwarza i przechowuje.

A co,  jeśli urząd nie jest co prawda dysponentem dokumentów, ale informacje objęte wnioskiem posiada? To już temat na zupełnie nowy wpis.  Po szczegółowa analizę różnych przypadków z praktyki zapraszam Cię do mojego newslettera. Możesz też zawsze napisać na adres podany w zakładce kontakt – to miejsce dla ludzi, nie dla algorytmów.

Pozdrawiam

Iwona Kowalska

← Poprzednie wpisy